La "Ceŭta krizo" estas fabrikita kaj ne eblas klarigi ĝin ekster la internacia politika kaj ekonomia kunteksto

La tujaj antaŭaĵoj al la homa lavango sur-tere kaj mare, kiu kaŭzis pli ol 150 mortintojn - multaj el ili dronis - dekojn da vunditoj (pro la lavango kaj la posta brutala polica subpremo ambaŭflanke de la limo) kaj milojn da rifuĝintoj sur la stratoj kaj strandoj de Ceŭto, rilatas al du eventoj, kiuj (pli) kolerigis la faŝisman kavernon de la PP-VOX-akso kontraŭ la nuna hispana registaro kaj tria evento, kiu aparte ĝenis la interesojn de la marokaj kaj nordamerikaj registaroj:

-la dekreto de la registaro de Pedro Sánchez (PSOE-Sumar-PCE), lastan printempon, kiu ebligas la malfermon de procezo de reguligo de ĉirkaŭ 500. 000 migrantoj jam socie kaj ekonomie integritaj.

-la decido 2965/2026 de la Hispana Supera Kortumo fine de junio, kiu establas, ke migrantoj, kiuj eniras per maro, ne povas esti tuj resenditaj ("varma resendo") kaj devas ĝui la garantiojn de individua administra procezo.

-La redukto je duono de la ĉiujaraj usonaj gas-vendoj al Hispanio kaj la reakiro de Alĝerio kiel strategia energia partnero. La situacio, kiu ŝajnis stabiliĝi per la vizito la 20-an de julio de Pedro Sánchez al Alĝerio, kie la fokuso de la tagordo estis la plifortigo de gas-provizoj por mildigi la efikojn kaŭzitajn de la usona milito kontraŭ Irano kaj la fermo de la hormuza markolo.

Sánchez substrekis, ke la vizito havas "specialan gravecon" por la hispana registaro, kaj emfazis, ke Madrido ne vidas Alĝerion nur kiel najbaran landon, sed kiel strategian partneron. [...]

La hispana ĉefministro notis, ke Alĝerio fariĝis la ĉefa provizanto de tergaso de Hispanio ekde la komenco de 2026 danke al la gasdukto 'Medgaz'. [...]

Lin ankaŭ akompanis dum la vizito grupo de altrangaj oficistoj de hispanaj energiaj kompanioj, signo de la intereso de Madrido pri plifortigo de investado kaj ekonomia kunlaboro kun Alĝerio. (Euronews, la 21-a de julio 2026). https://es.euronews.com/2026/07/21/sanchez-visita-argelia-para-abrir-una-nueva-etapa-de-cooperacion-tras-anos-de-tension ).

Aldonindas, ke danke al la usona premo por forpeli Rusujon de la eŭropaj merkatoj sub la preteksto de la milito kontraŭ Ukrainio, Usono sukcesis fariĝi la ĉefa provizanto de tergaso al Hispanio. Tamen, en la lasta jaro, la drasta redukto de ĝiaj vendoj metis ĝin malantaŭ ne nur Alĝerion, sed ankaŭ Rusujon!

Laŭ la Statistika Bulteno de Enagás, la importado de rusa gaso atingis 8.726 Gwh., kompare kun 5.505 GWh registritaj en la sama monato de la antaŭa jaro, kio reprezentas kreskon de 58,5%. Per tio, Rusujo kovris 27,8% de ĉiuj provizoj ricevitaj de Hispanio dum la monato.

Samtempe, Usono suferis akran falon en siaj eksportoj al Hispanio. Usonaj provizoj falis al 4.763 GWh, malsupren de 9.183 GWh en majo 2025, kiu estas perdo de 48,1%. Rezulte, la merkatparto falis al 15,2%, metante ĝin malantaŭ Alĝerio kaj Rusujo. (El Economista, la 16 de junio de 2026. https://www.eleconomista.es/energia/noticias/13971556/06/26/rusia-eleva-un-58-las-ventas-de-gas-a-espana-en-mayo-ante-el-retroceso-de-eeuu.html )

Monaton kaj duonon post la tragika kaj multekosta homa katastrofo, neniu en Maroko aŭ Hispanio serioze provas identigi la verajn politikajn fortojn malantaŭ la altteknologiaj komputilaj robotoj, kiuj, per falsaj aŭ distorditaj novaĵoj kaj metodoj de amasa manipulado, pelis kaosan lavangon de 70.000 homoj al Ceŭto en du tagoj en junularaj forumoj en la Interreto. Eĉ malpli oni parolas pri la komenco de krimaj procedoj kontraŭ la finfine respondecaj pri la dekoj da mortoj kaj malaperoj ambaŭflanke de la limo. La respondeculoj profitis de reala socia situacio, kiu jam estas dramega en si mem: la endemia ekzisto en Maroko de multaj miloj da lokaj civitanoj kaj da migrantoj en transito, venantaj el la resto de Afriko, ĉiuj avide fuĝi el la magreba lando al Eŭropo, kun la espero trovi laboron kaj pli bonan estontecon.

La alaŭita monarkio de Maroko jam estis privilegia aliancano de Usono, kiu trejnis kaj "konsilis" sian armeon dum jardekoj. Sed ekde la subskribo de la Abraham-Akordoj en 2020 (Usono kaj Israelo kun Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj, Barejno, Sudano kaj Maroko) celantaj "definitive normaligi" la superecon de la kolonia ŝtato Israelo en la Proksima Oriento kaj pretere, la cionisma armeo ankaŭ aliĝis al la ĝenerala stabo de la maroka armeo en la taskoj de "kunordigo kaj konsilado por strategia kaj sekureca kunlaboro". Krome, en januaro 2026, monatojn post la brutala subpremo de junularaj mobilizoj kontraŭ la registaro, Israelo kaj Maroko subskribis duflankan "Komunan Militplanon" de "struktura" naturo, kiu aldonas la aliron de Israelo al nerekta milita kontrolo de la Ĝibraltara Markolo ekde Afriko, kune kun Usono.

Serĉante la fingrospurojn de tiuj, kiuj profitas de ĝi

Alveninte al tiu ĉi punkto, la nebulo, kiu kaŝas la supozeblan oficialan serĉadon de la "instigantoj" de la amasfuĝo, iom klariĝas, ene de la konfuzo. Ĉu la uzata teknologio ŝajnas havi la stampon de iu ŝtata spion-organizo, kies sekretaj servoj interesigiĝis pri kaptado de la Sánchez-registaro en grava humana krizo ĉirkaŭ la migrada demando? Unue kaj sendube, la marokanoj, ĝenitaj de la hispana alproksimiĝo al Alĝerio, konsiderata malamiko, interalie, ĉar ĝi ankoraŭ subtenas la Polisario-Fronton kaj ne agnoskas la marokan okupadon de Saharo.

Ĉe la origino aŭ ne de la manovro en la Interreto, la maroka registaro certe donis la instrukcion ne malhelpi la amasfuĝon, vidante, kiel ĝia polico eĉ faciligis ĝin. Tute nesentema al la tragedio de siaj civitanoj, la maroka registaro utiligis la okazon por montri siajn dentojn al la hispana registaro kaj minaci ĝin per la "sekvoj" de kiam la magreba polico rifuzos kunlabori - eĉ dum kelkaj horoj - kiel hundo por subpremi migradon ĉe la limoj. Aliflanke, Maroko elprenis, kiel ĝi regule faras, la pretendon de Ceŭto kaj Melilo (kiujn ĝi neniam vere provis reakiri) por eksciti naciismon ĉirkaŭ la diktatora reĝimo de mezepoka monarkio, kiu estas la granda kapitalisma posedanto de la plejparto de la produktiva sistemo de la lando. Du por unu.

La registaro de Sánchez havas aliajn eksterajn malamikojn, multe pli potencajn ol la maroka, kiuj delonge interesiĝas pri malstabiligi ĝin: la registaroj de Netanjahu kaj Trump. Usono kaj Israelo havas teknologiajn kapablojn multe superajn al tiuj de Maroko kaj, sendube, ili kapablas instrumentigi (aŭ bloki, se ili interesus) la manovrojn de la marokaj sekretaj servoj.

Krome, restas interna malamiko, kiuj obstine celas renversi la socialdemokratan registaron ĉiurimede, kaj kiu tiutempe havis tre proksimajn ligojn kun la usonaj kaj cionismaj servoj: la partioj de la frankisma burĝaro (PP-VOX) , kiuj jam uzis la sekretajn servojn de la Hispana Ŝtato por devigi la demision de Felipe González, antaŭ 30 jaroj. Establinte la hierarkion inter sekretaj servoj kaj la publika kaj konstatebla naturo de la manovro en interretaj forumoj, nia konkludo estas, ke, sendepende de kiu estis la rekta organizanto (ili eble estis iuj aŭ ĉiuj en kunordigo!), estas tre neverŝajne ke io estis farita sen (almenaŭ) la aprobo de CIA kaj Mossad kaj (almenaŭ) sen la scio de la hispanaj kaj marokaj spionservoj.

Jen tiu estus kialo, kial la socialdemokrata registaro evitas esplori (aŭ publikigi) la veran originon de la provoko. Kiel faris ĝiaj antaŭuloj en la PSOE, ĝi decidis politike kovri la kloakojn de la Hispana Ŝtato kaj ĝiaj aliancanoj. Tio ankaŭ klarigus, kial PP kaj VOX ekspluatas la situacion kun la plej granda imagebla morala mizero, sed ekskluzive deturnante sian rigardon al la negrava ekstera elemento, Maroko, sen tro ĝeni sian usonan sponsoron.

Ni estu klaraj. Ĉi tio ne estas spiona filmo. Ĉi tio estas homa tragedio induktita kun politikaj celoj, en internacia kunteksto, en kiu la plej potencaj burĝaroj sur la planedo okupiĝas pri militisma akutigo kaj antaŭmilita preparado. Akutigo, kiu inkluzivas plifortigon de naciisma ideologio, timo, malamo kaj la malhomigo de la (malriĉa) migranta fremdulo ene de ĉiu lando; kaj eksterlande, por krei aŭ plifortigi blokojn de aliancanoj kaj por malhelpi aŭ malfortigi la blokojn de aliaj. Sur la monda tabulo, kie ĉiuj kapitalistoj uzas burĝajn ŝtatojn por garantii kaj vastigi siajn posedaĵojn kaj profitojn, la plej malfortaj landoj kaj la plej malforta loĝantaro el ĉiuj landoj estas traktataj nur kiel peonoj en la ludo. Junaj migrantoj kaj Ceŭto estas unu el ili.

La registaro de Pedro Sánchez, paralizita kaj en krizhelpo

En la Hispana Ŝtato, membroj de la registaro, la partioj kiuj subtenas ĝin, la opozicio kaj la burĝaj amaskomunikiloj estas implikataj en senfina diskuto pri, ĉu la registaro estis avertita aŭ ne, pri, ĉu la sekretaj servoj funkciis aŭ ne, pri la kunordigo de la ministroj, pri la malsukceso de la maroka registaro plenumi la subpremajn "devojn", kiujn ĝi ricevas de EU, pri la ekzisto de pruvoj montrantaj la manon de Maroko en incitado de la evento. Ŝajnas, ke por ĉiuj la mano de la sekretaj servoj de Israelo, Usono aŭ la Hispana Ŝtato mem ne estas tiel maltrankviliga. Ĉar, aliflanke, neniu kredas la partoprenon de Rusujo, sugestitan de Pedro Sánchez verŝajne por akiri materian subtenon de EU pli rapide, nuntempe fokusita sur antaŭmilita akutigo kun tiu lando. Ĉiukaze, ili ĉiuj alprenas la pozicion konsideri la migran premon el Afriko kiel "ŝtatan problemon" kaj ĉiuj defendas la bezonon plifortigi la militistigon de landlimoj, redukti la eniron de homoj fuĝantaj de malriĉeco, ekologiaj katastrofoj aŭ milito, mallonge, la mankon de estonteco.

Ĉi tiu diskursiva tereno en la malnovaj tempoj estis preskaŭ ekskluziva por VOX kaj la PP (same kiel por la tuta faŝisma aŭ faŝistema ŝaŭmo sur la planedo) sed nun ĝi estas malkaŝe parto de la "demokrata" kaj "liberala" diskurso de la gvidantoj de la Eŭropa Unio kaj la hispana registaro. Kaj ni diru "diskursiva" tereno, ĉar en la sfero de efektivigita realeco, la hipokrita EU kaj la registaroj de ĉiuj koloroj, kiuj konsistigas ĝin (inkluzive de la hispana), delonge havas politikon de krimigado de kontraŭleĝa migrado kaj militistigo de landlimoj, deportado de sendefendaj laboristoj, pagado de la triaj landoj (inkluzive de Maroko) por "seniĝi" de migrantoj antaŭ ol ili atingas eŭropajn landlimojn, transformado de Mediteraneo en monstran tombejon, kie pli ol 34.000 homoj mortis ekde 2014... kaj sisteme troekspluatado kaj ĉikanado de migrantaj laboristoj kun aŭ sen paperoj, precipe rasigitaj.

Kaj tion faras la samaj landoj, kiuj postulas liberan trairon por fremda kapitalo kaj kapitalistoj. La samaj landoj, kiuj estis la fonto de la grandega afrika migra premo dum jardekoj, ĉar estas iliaj kompanioj, kiuj malplenigas naturajn rimedojn, detruas tradiciajn ekonomiojn kaj kaŭzas ekologiajn krizojn kaj senfinajn militojn tra la tuta afrika kontinento.

Ĉion ĉi oni devas diri specife priparolante la registaron de Pedro Sánchez, specialisto pri "progresema" merkatado, kiu, kiel bona socialdemokrato, foje donas iujn koncedojn al la laborista klaso, por certigi certan socian pacon kaj la subtenon de la sindikataj burokratioj, sed ĉiam el la perspektivo de lojala administrado de kapitalismo kaj ĝia ŝtato. Kaj tiel, certe, ĝi antaŭenigis la nunan procezon de reguligo de pli ol 500 000 migrantaj laboristoj, jam integritaj kaj necesaj por la kapitalisma ekonomio. Sed, samtempe, ĝi estas registaro, kiu transprenis la tutan enmigradan leĝaron de la antaŭaj kaj subtenis la kruelan Eŭropan Pakton pri Migrado kaj Azilo. Sammaniere, ni vidis Pedro Sánchez fari publikajn gestojn kontraŭ la genocido en Palestino - kaj bani sin en "internacia prestiĝo" - dum ĝi konservas la grandegajn ligojn de la Hispana Ŝtato kun Israelo. Aŭ ŝajnigi kontraŭstari publike Trump kaj liajn postulojn pliigi militajn elspezojn, sed reale multipliki tiujn elspezojn ĝis la nivelo postulata ĉiam de NATO.

Lojaleco al la burĝaro kaj ĝia monarĥa ŝtato, la grandaj servoj faritaj por konservi la plej multajn el la ultra-reakciaj reformoj de la antaŭaj registaroj, ne sufiĉas por ke la registaro savu sin de la kolerega malamo kaj politika kaj jura ĉikanado de la kaverno PP-VOX, kiu atingis pli altan nivelon de histerio ĉi-tage. Sed la centro de politika zorgo ne estas la kruele longedaŭra humanitara tragedio, de la centoj da mortintoj kaj malaperintoj kaj la miloj da rifuĝintoj subĉiele sur la stratoj kaj strandoj de Ceŭto.

Ne. Nun la lingvaĵo de la akuzoj kaj politikaj respondoj estas rekte militemaj, eĉ militaj. La "patrujo" estis "invadita" laŭ ordono de la maroka registaro kaj Pedro Sánchez "perfidis" ĝin, laŭ la frankista tandemo; "la integreco de Hispanio" estis endanĝerigita kaj ekzistas "indikoj", kiuj montras provokon fare de la sekretaj servoj de Israelo kaj Rusujo, laŭ la socialdemokrata registaro, sed ne de Usono kaj Maroko, malgraŭ ĉiuj atestoj, kiuj montras la fizikan kunlaboron de la polico de ĉi-lasta lando en faciligado de la amasfuĝo.

Dum ekzistas diskuto, la tagoj fluas. La registaro nur diligente plifortigas la militistan ĉeeston kaj polican subpremon, eldonas ekskuzojn pro ĝi ne povi antaŭvidi la situacion ĝustatempe. La PP kaj VOX bojkotas per ĉiaj eblaj armiloj (de la aŭtonomaj aŭ lokaj administracioj, kiujn ili kontrolas, de la juĝistaro, de la polico aŭ la armeo) ĉian provon de la registaro plibonigi la malhomajn kondiĉojn de rifuĝantoj kaj establi administran procezon de laŭleĝa elpelo. Ĉar ili volas eviti la akcepton al la duoninsulo, almenaŭ de plenkreskuloj. La leĝaro malhelpas la elpelon de neakompanataj neplenaĝuloj. Eĉ la konstruado de provizoraj tendaroj en la haveno, kiu estis akceptita multfoje, estas apelaciata en tribunalo fare de la policaj asocioj!. La defendo de la "kristana civilizo", pri kiu parolas ĉiuj tiuj ĉi homoj, kiuj obstine provas renversi la registaron, manifestiĝas en la antaŭenigo, plilongigo kaj politike subpremado de ĉi tiu barbareco.

La gvidantaro de la grandaj sindikataj centroj kaj la partioj, kiuj pretendas esti de la laborista klaso, limigas sin al observado kun timo kaj konsilado de la registaro, sen konsideri la eblecon interveni el sia sendependeco, eĉ ne pro humana solidareco. La komuna deklaro de UGT kaj CCOO de Ceŭto, la 30-an de aŭgusto, estas ekzemplo de kiel sindikataj burokratioj fariĝis simplaj apogiloj por burĝa politiko, akceptante la tutan kontraŭ-enmigradan politikon de EU kaj la tutan patriotan kaj koloniisman propagandon de la registaro:

"Tial, UGT Ceŭto kaj CCOO Ceŭto postulas:

-Rekonon de la agreso kaj firman agadon: La Registaro devas rekoni, ke tio, kio okazis la 30-an kaj31-an de julio, estis atako kontraŭ la hispana suvereneco kaj teritoria integreco kaj agi firme kontraŭ Maroko.

-Eŭropa respondeco: La Eŭropa Unio devas akcepti sian parton de respondeco kaj provizi rimedojn kaj solvojn, ĉar Ceŭto estas ekstera limo de la EU.

-Tujan translokigon: La migrantoj, kiuj restas en Ceŭto, devas esti translokitaj el la aŭtonoma urbo dum iliaj deportaj aŭ reguligaj kazoj estas prilaborataj. Ceŭto ne povas daŭre elteni tiun ĉi premon.

-Plifortigon de limsekureco: Efikan limkontrolon oni devas garantii por malhelpi novajn amasajn enirojn kaj protekti la hispanan teritorian integrecon." (Retejo de UGT Ceŭto. 30-a de aŭgusto. https://www.ugt ceuta.es/post/ccoo-ceuta-y-ugt-ceuta-ante-la-invasion-sufrida-por-ceuta-hace-un-mes )

Ĉu la patrujo estis invadita? Ĉu la integreco de Hispanio estis malobservita?

Unue, Ceŭto kaj Melilo estas la lastaj restaĵoj de hispana koloniigo en Afriko. Armeaj lokoj proksime al la Ĝibraltara Markolo, la sola strategia enirejo al Mediteraneo el la Atlantika Oceano. La troplena Ceŭto, antaŭ la nuna subprema plifortigo (kiu inkluzivas la uzon de la armeo por defendi la establojn de la grandaj komercaj ĉenoj), havis 1.200 policanojn kaj 2.600 soldatojn por totala loĝantaro de 84.000 loĝantoj. La bazo de la Hispana Ŝtato sur ĉi tiuj lokoj ĉirkaŭitaj de maroka teritorio restas kaj restos principe dependa de la interesoj kaj decidoj de Usono, por kiu la kontrolo de la markolo estas esenca en ĝiaj konstantaj imperiismaj manovroj rilataj al Eŭropo, Rusujo kaj la Proksima Oriento.

La defendo de la "invadita patrujo" fariĝas eĉ pli ridinda se ni agnoskas, ke la migrantoj blokitaj en Ceŭto ne volas resti en la milita urbo, integri Ceŭton en Marokon, sed fuĝi el tiu lando kaj foriri kiel eble plej baldaŭ al la eŭropa kontinento. Sed, krome, kiel ni povas nomi "invadantoj" (koncepto, kiu aŭtomate transformas ilin en malamikojn) milojn da senarmaj junuloj, kiuj - manipulitaj de kampanjo en sociaj retoj kaj celantaj gajni porvivaĵon per sia laboro - falis en mortigan kaptilon en la suno de Ceŭto, en aŭgusto, sen manĝaĵo nek akvo? .Kiuj lasis 150 kadavrojn sur la vojo? Kiuj estis brutale subpremitaj en maroka teritorio kaj en Ceŭto?. Kiuj estis devigitaj reveni plejparte (tiuj, kiuj havis kie fari tion), devigitaj de la varmego, malsato kaj soifo lerte uzitaj kontraŭ ili helpe de la fermo de la posedantoj de la grandaj nutroĉenoj? Kiel eblas, ke la tuta EU panikas fronte al la "grava problemo" de manpleno da miloj da migrantoj kaj kelkaj el ĝiaj landoj eĉ ordonas la fermon de internaj limoj?. La sama EU, kiu antaŭ kvar jaroj sukcesis asimili pli ol 6,5 milionojn da ukrainaj rifuĝintoj en kelkaj monatoj (ĉirkaŭ 200.000 el ili venis al Hispana Ŝtato) donante al ili multe plibonigitan statuson kompare kun aliaj rifuĝintoj? Kiam oni volas, oni povas.

Ĝis hodiaŭ, ankoraŭ estas ĉirkaŭ 8.000 migrantoj sur la stratoj de Ceŭto, inkluzive de ĉirkaŭ 1.500 neplenaĝuloj. En subhomaj kondiĉoj, ili travivas ĉefe danke al la solidareco de najbaroj en la malriĉaj kvartaloj kaj NRO-oj. La registaro ankoraŭ ne sukcesis translokigi eĉ neplenaĝulojn al la duoninsulo aŭ aliaj EU-landoj, kiel ĝi jam anoncis plurfoje. La maroka administracio ne volas, ke iuj el la rifuĝintoj revenu, kaj jam konstruas pordegon ligitan al la barilo ĉe la hispana flanko de la limo, por malhelpi tion, se tio okazus.

Kiam, fine, la 18-an de septembro, la unua tendaro en la haveno ekfunkciis, ĝi estis nur por 1.700 homoj, lasante la ceterajn ankoraŭ subĉiele. La urbo estas kolapsinta kaj inundita de rubo, la loĝantaro elĉerpita kaj laca pro la foresto de solvo, la migrantoj malesperaj. Ĝi estas perfekta panoramo por la propagando de naciaj kaj internaciaj apologiistoj de faŝismo, rasismo kaj la batalo kontraŭ migrantoj.

Nia pozicio

Nia pozicio, kaj klasa kaj revolucia, devas esti strikte bazata sur la principo de proletara internaciismo, kaj tio implicas defendi kaj subteni niajn klasajn fratojn en iu ajn lando kontraŭ la burĝaro nia aŭ ilia.

Ni defendas la rajton de ĉiuj laboristoj en la mondo migri libere serĉante laboron, ne morti en la provo, ne esti subpremataj, persekutataj aŭ troekspluatataj en la gastiganta lando. Ni defendas la bezonon, por ke la organizoj de la laborista movado de la Hispana Ŝtato (politikaj, sindikataj, sociaj, kulturaj, ktp.) rompiĝu kun la akordema kaj malkuraĝa politiko de la Sánchez-registaro por kunigi fortojn kaj organizi:

Tujan, materian kaj rektan humanitaran solidarecon kun la rifuĝintoj de Ceŭto, kiu ne devas daŭre fali ekskluzive sur la bonvolon de la loka laboristaro kaj NRO-oj.

La postulon pri la translokigo de migrantoj al la duoninsulo sen plua prokrasto kaj ilia enkorpigo en la EU-spaco sub la samaj kondiĉoj, almenaŭ, kiuj estis donitaj al antaŭaj rifuĝintoj.

La nuligo de la Leĝo pri Fremduloj kun ĝiaj CIE-oj, ĝiaj deportadoj kaj muroj. La reguligo de ĉiuj migrantaj laboristoj kun egalaj sociaj, laboraj, civilaj kaj politikaj rajtoj.

Por fini la murdeman militistigon de limoj. Por la dissolvo de la Eŭropa Agentejo pri Limoj kaj Marbordoj (Frontex).

Por organizi kiel unuklasa memdefendo kontraŭ faŝismaj atakoj kontraŭ fremdaj aŭ rasigitaj laboristoj.

Por la definitiva retiriĝo de la hispana armeo kaj subpremaj instancoj el Ceŭto kaj Melilo.

Por organizi efikan laboristan solidarecon inter la laboristoj de Maroko kaj la Hispana Ŝtato.

La 20-an de septembro 2026.

Internaciema Kolectivista Cirklo